"ว้ากกกกกกกกกกก "เสียงของซากุระดังขึ้น จากข้างบนห้องนอนของเธอ
อีก 5 นาทีต่อมาก็ตามมาด้วยเสียง" ตึง ตึง ตึง "เสียงเหมือนหมูกลิ้งตกบันได
"ทำไมไม่มีใครปลุกหนูเลยหล่ะ"ซากุระพูดพลางใส่รองเท้าไปด้วย "พ่อคะ ไปกันเถอะค่ะ"
"ไปเลยหรอซาจังยังไม่ได้กินข้าวเลยนะจ๊ะ"แม่ชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัว
"ไม่หล่ะค่ะนี่มัน 7 โมง 40 แล้วค่ะ"ซากุระดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วหันไปมองหาน้อง
"อากิระหยิบกระเป๋าเร็วสิจะได้ไปกัน"ซากุระรีบหันไปตะโกนบอกน้องชายที่นั่งกินแซนวิชอยู่
"พ่อคะใช้ SENSE* ไปส่งหนูกันน้องหน่อยนะคะ"ซากุระหยิบสเกตบอร์ดแล้วก็หันไปเร่งกับน้องชายของเธอที่ยังตั้งหน้าตั้งตากินแซนวิชเนยถั่วอย่างเอาเป็นเอาตาย
"วันนี้เปิดเทอมวันแรกฉันไม่อยากไป รร. สายนะ"ซากุระตะโกนเร่งอากิระแล้วก็วิ่งไปรอหน้าบ้าน
"อากิระเร็วๆสิเดี๋ยวพ่อก็ไปทำงานสายหรอก"พ่อเร่งอากิระที่ตอนนี้ใส่รองเท้าแล้วเคี้ยวแซนวิชคำสุดท้ายอยู่
"เอ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยนะ"พ่อพูดแล้วก็กอดลูกๆที่ตอนนี้เกาะเอวของเค้าไว้
แล้วพ่อก็ใช้SENESเคลื่อนที่เร็วไปส่งซากุระกับอากิระที่ซอยข้าง รร.เพราะซอยนี้เงียบแล้วตอนเช้าๆก็ไม่มีคนด้วยจึงปลอดภัยไม่มีใครออกมาเห็นเพียง 5 วินาทีทั้ง 3 คนก็มายืนอยู่ในซอยข้างรร.เป็นที่เรียบร้อยแล้วทั้ง 2 คนก็ปล่อยมือจากเอวพ่อ
"พี่ได้หยิบค่าขนมบนโต๊ะรับแขกยังอ่ะ"อากิระถามพี่หลังจากปล่อยมือจากเอวพ่อ
"เฮ้ยยังเลย"ซากุระทำหน้าเซ็งแล้วก็หันไปมองพ่อ"พ่อคะขอค่าขนมก่อนได้มั้ยอ่ะแล้วกลับบ้านหนูค่อยคืน"
"อะไรกันไปทำงานพกไป 200 บาทบ้านก็รวยพกแค่ 200"ซากุระใช้SENSEอ่านใจพ่อของเธอแล้วก็ทำหน้าเซ็ง
"งั้นเดี๋ยวกดเงินที่ตู้ใน รร. ก็ได้วะ"ซากุระพูดพึมพำกับตัวเองพร้อมกับงงที่เมื่อกี้รู้สึกเหมือนรถและคนหยุดอยู่กับที่เหมือนมีใครไปกดพอสไว้อย่างนั้นแหละ (ถ้าใครงง ก็คิดซะว่ากด STOP ละกัน)
~คิดมากไปแล้วยายบ๊อง~ซากุระคิดกับตัวเอง
และก่อนที่พ่อของเธอจะรีบใช้SENSEไปทำงานนั้นเธอก็เอามือออกไปกันไว้ก่อนเพราะตอนนี้มีเด็กนักเรียนเดินออกมาจากซอยฝั่งตรงข้าม 2 คนทั้งๆที่ตอนแรกไม่มีใครเลยและพอ 2 คนนั้นเดินเลี้ยวซ้ายออกจากซอยไปเธอถึงชักมือกลับแล้วปล่อยให้พ่อเธอรีบใช้SENSEไปทำงาน
แล้วเธอกับน้องก็เดินออกจากซอยจะเข้ารร. แต่ในขณะที่อยู่หน้ารร.ก่อนจะเข้ารร.นั้นทั้งคู่ก็...
"โอ้ย!"เสียงทั้ง 4 ร้องดังขึ้นพร้อมกัน
แล้วซากุระก็หมดสติล้มลงไปกองกับพื้นแต่ในขณะที่หมดสติไปนั้นซากุระก็เห็นภาพบางอย่างในหัวในภาพนั้นเธอกับน้องกำลังเดินอยู่หน้าสวนสาธารณะแล้วอยู่ๆ ก็มีรถสิบล้อแล่นมาด้วยความเร็วชนเข้ากับเด็กผู้หญิงวัย 5 ขวบแล้วรถก็ทับขึ้นไปบนตัวเด็กจนหัวเละสมองไหลออกมาไส้ทะลักไหลออกมาจากท้องพร้อมกับไขมันสภาพของเด็กผู้หญิงคนนั้นเละจนดูไม่ได้จำแทบไม่ได้เลยว่าก่อนหน้านี้เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารักทั้งซากุระและอากิระกำลังตกใจตะลึงกับภาพที่เห็นอยู่นั้นก็มีเสียง"กรี๊ดดดดด"มาจากข้างหลังและเมื่อทั้งคู่หันไปก็เจอเด็กผู้หญิงวัยพอๆกับอากิระยืนร้องไห้โดยมีเด็กผู้ชายที่วัยน่าจะพอๆกับซากุระยืนโอบอยู่ข้างๆแล้วอยู่ๆภาพทุกอย่างก็มืดลงมืดลงมืดลง...
"โอ๊ย!"ซากุระค่อยๆลืมตาและมองไปรอบๆอย่างงุนงงแล้วก็เริ่มงงกับภาพที่เห็นยิ่งกว่าเดิมเพราะภาพข้างหน้า คือน้องของเธอนอนกองอยู่กับพื้นและที่ทำให้เธอต้องตกใจและงุนงงมากกว่านั้น ก็คือเด็ก 2 คนที่เธอเห็นในภาพคือคนที่นอนอยู่บนพื้นข้างๆน้องของเธอและนอนอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง
~ทำไมอากิระถึงลงไปกองอย่างนั้นหล่ะทำไมมันปวดหัวอย่างนี้ทำไม 2 คนที่เห็นในภาพถึงได้มานอนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างนี้หล่ะทำไมทำไมทำไม... ~ซากุระได้แต่ยืนคิดอย่างสับสน
*SENSEคือพลังพิเศษหรือจะเรียกว่าพลังจิตก็ได้มีหลายรูปแบบและประเภท
ขอบคุณทุกคน นะครับที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้
~~Hamano~~
edit @ 2005/08/01 19:07:05
edit @ 2005/08/08 19:13:18
อีก 5 นาทีต่อมาก็ตามมาด้วยเสียง" ตึง ตึง ตึง "เสียงเหมือนหมูกลิ้งตกบันได
"ทำไมไม่มีใครปลุกหนูเลยหล่ะ"ซากุระพูดพลางใส่รองเท้าไปด้วย "พ่อคะ ไปกันเถอะค่ะ"
"ไปเลยหรอซาจังยังไม่ได้กินข้าวเลยนะจ๊ะ"แม่ชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัว
"ไม่หล่ะค่ะนี่มัน 7 โมง 40 แล้วค่ะ"ซากุระดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วหันไปมองหาน้อง
"อากิระหยิบกระเป๋าเร็วสิจะได้ไปกัน"ซากุระรีบหันไปตะโกนบอกน้องชายที่นั่งกินแซนวิชอยู่
"พ่อคะใช้ SENSE* ไปส่งหนูกันน้องหน่อยนะคะ"ซากุระหยิบสเกตบอร์ดแล้วก็หันไปเร่งกับน้องชายของเธอที่ยังตั้งหน้าตั้งตากินแซนวิชเนยถั่วอย่างเอาเป็นเอาตาย
"วันนี้เปิดเทอมวันแรกฉันไม่อยากไป รร. สายนะ"ซากุระตะโกนเร่งอากิระแล้วก็วิ่งไปรอหน้าบ้าน
"อากิระเร็วๆสิเดี๋ยวพ่อก็ไปทำงานสายหรอก"พ่อเร่งอากิระที่ตอนนี้ใส่รองเท้าแล้วเคี้ยวแซนวิชคำสุดท้ายอยู่
"เอ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยนะ"พ่อพูดแล้วก็กอดลูกๆที่ตอนนี้เกาะเอวของเค้าไว้
แล้วพ่อก็ใช้SENESเคลื่อนที่เร็วไปส่งซากุระกับอากิระที่ซอยข้าง รร.เพราะซอยนี้เงียบแล้วตอนเช้าๆก็ไม่มีคนด้วยจึงปลอดภัยไม่มีใครออกมาเห็นเพียง 5 วินาทีทั้ง 3 คนก็มายืนอยู่ในซอยข้างรร.เป็นที่เรียบร้อยแล้วทั้ง 2 คนก็ปล่อยมือจากเอวพ่อ
"พี่ได้หยิบค่าขนมบนโต๊ะรับแขกยังอ่ะ"อากิระถามพี่หลังจากปล่อยมือจากเอวพ่อ
"เฮ้ยยังเลย"ซากุระทำหน้าเซ็งแล้วก็หันไปมองพ่อ"พ่อคะขอค่าขนมก่อนได้มั้ยอ่ะแล้วกลับบ้านหนูค่อยคืน"
"อะไรกันไปทำงานพกไป 200 บาทบ้านก็รวยพกแค่ 200"ซากุระใช้SENSEอ่านใจพ่อของเธอแล้วก็ทำหน้าเซ็ง
"งั้นเดี๋ยวกดเงินที่ตู้ใน รร. ก็ได้วะ"ซากุระพูดพึมพำกับตัวเองพร้อมกับงงที่เมื่อกี้รู้สึกเหมือนรถและคนหยุดอยู่กับที่เหมือนมีใครไปกดพอสไว้อย่างนั้นแหละ (ถ้าใครงง ก็คิดซะว่ากด STOP ละกัน)
~คิดมากไปแล้วยายบ๊อง~ซากุระคิดกับตัวเอง
และก่อนที่พ่อของเธอจะรีบใช้SENSEไปทำงานนั้นเธอก็เอามือออกไปกันไว้ก่อนเพราะตอนนี้มีเด็กนักเรียนเดินออกมาจากซอยฝั่งตรงข้าม 2 คนทั้งๆที่ตอนแรกไม่มีใครเลยและพอ 2 คนนั้นเดินเลี้ยวซ้ายออกจากซอยไปเธอถึงชักมือกลับแล้วปล่อยให้พ่อเธอรีบใช้SENSEไปทำงาน
แล้วเธอกับน้องก็เดินออกจากซอยจะเข้ารร. แต่ในขณะที่อยู่หน้ารร.ก่อนจะเข้ารร.นั้นทั้งคู่ก็...
"โอ้ย!"เสียงทั้ง 4 ร้องดังขึ้นพร้อมกัน
แล้วซากุระก็หมดสติล้มลงไปกองกับพื้นแต่ในขณะที่หมดสติไปนั้นซากุระก็เห็นภาพบางอย่างในหัวในภาพนั้นเธอกับน้องกำลังเดินอยู่หน้าสวนสาธารณะแล้วอยู่ๆ ก็มีรถสิบล้อแล่นมาด้วยความเร็วชนเข้ากับเด็กผู้หญิงวัย 5 ขวบแล้วรถก็ทับขึ้นไปบนตัวเด็กจนหัวเละสมองไหลออกมาไส้ทะลักไหลออกมาจากท้องพร้อมกับไขมันสภาพของเด็กผู้หญิงคนนั้นเละจนดูไม่ได้จำแทบไม่ได้เลยว่าก่อนหน้านี้เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารักทั้งซากุระและอากิระกำลังตกใจตะลึงกับภาพที่เห็นอยู่นั้นก็มีเสียง"กรี๊ดดดดด"มาจากข้างหลังและเมื่อทั้งคู่หันไปก็เจอเด็กผู้หญิงวัยพอๆกับอากิระยืนร้องไห้โดยมีเด็กผู้ชายที่วัยน่าจะพอๆกับซากุระยืนโอบอยู่ข้างๆแล้วอยู่ๆภาพทุกอย่างก็มืดลงมืดลงมืดลง...
"โอ๊ย!"ซากุระค่อยๆลืมตาและมองไปรอบๆอย่างงุนงงแล้วก็เริ่มงงกับภาพที่เห็นยิ่งกว่าเดิมเพราะภาพข้างหน้า คือน้องของเธอนอนกองอยู่กับพื้นและที่ทำให้เธอต้องตกใจและงุนงงมากกว่านั้น ก็คือเด็ก 2 คนที่เธอเห็นในภาพคือคนที่นอนอยู่บนพื้นข้างๆน้องของเธอและนอนอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง
~ทำไมอากิระถึงลงไปกองอย่างนั้นหล่ะทำไมมันปวดหัวอย่างนี้ทำไม 2 คนที่เห็นในภาพถึงได้มานอนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างนี้หล่ะทำไมทำไมทำไม... ~ซากุระได้แต่ยืนคิดอย่างสับสน
*SENSEคือพลังพิเศษหรือจะเรียกว่าพลังจิตก็ได้มีหลายรูปแบบและประเภท
ขอบคุณทุกคน นะครับที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้
~~Hamano~~
edit @ 2005/08/01 19:07:05
edit @ 2005/08/08 19:13:18
